در دشت عراق آمد آن رهبر آزادی

پای پیاده رفت قافله نگاه من تا آسمان . مه شامگاه محرم چه دل انگیز بود هوای زمستانی و زلالین ذهنم را به دور ها برد. در قدیم وقتی هوا سرد می شد صندلی گر مایشی برگذار می شد . مادر کلان ها قصه می گفتند:

یکی بود یکی نبود زیر گنبد کبود یک بزک چینی بود دوشاخ بالای بینی بود می آمد دم درمی گفت الول من بلول من بدو بچوش بدو بچوش.

غافل این که خدا بیا مرزدشان آن ها، قصه امروز مارا ساز می کر دند. امروز ها شرکت های چینی رجال اقتصادی مارا اندازه الول و بلول هم حساب نمی کنند معادن را می برند. چندی قبل آقای اوباما عین کفش کن خانه اش وارد خاکمان شد کسی نگفت دوای درد استبداد خون است. آن هم اول محرم حرکت نمادین اباما در خاک سیدجمال حسینی افغانی ! تحقیرش نوش جان آقای کرزی که در این ده سال چه فرست ها که نسوزاند یاغی های پاکستانی و عربستانی را هیجگاه نپرسید که تو یاغی از کدام گله آمده ای؟ که در این مراتع می چری اگر این کاره می شد این خواجه خفته در نازو نعمت آمریکای بنام اوباما، بیخ ریش وی ناخن نمی زد! و سیاست مداران کاخ کابل در ایام محرم از خرد خونین کربلا درد وجدان نمی گرفتند.

دشمن طاووس آمد پر او

افغانستان سرزمینی است که جمالش جهان را به جنون کشانده از زر سالاران یهود، لشکر کشی انگلیس، تجاوز روس، حمله دنیا به شبه رهبری آمریکا و فتنه همیشه پاکستان حکایت از این دا ردکه:

زیباو دل ربا و دل آراست شهر من

یعنی عروس جمله دنیاس شهر من

اما از بخت بد او، داماد ها همه کور و کچل بودند. ملا عمر یک چشم چنان ادبیاتی بکار برد بخشی از مردم نا آگاه ما قبول نمودند که طالبان افغانستان را از بنگاه معاملاتی خدا در پاکستان خریده!

وه چه خدای خانه خرابی که فقط گاه گاهی به مدارس پاکستان پیدا می شود سند را بنام طالب می زند چه سر نوشت عجیبی پاکستان سلی را از هند می خورد به جایش افغانستان را مجازات می کند یعنی همان داستان اعراب و اسراییل تکرار می شود یهود در آتش آلمان سوخت کاسه و کوزه را بر سر اعراب مسلم شکست! البته پاکستان ندیده به آب نمی زند برای که اگر روزی کاکای هندی وی کشور روده مانند پاکستان را قیچی کند و بعد پاکستان بتواند از خاک ما به عنوان دفع خطر و عقبه استراتژیک جنگی استفاده نماید و ده ها سود اقتصادی دیگر! فتامل

خربزه آب است

از قدیم گفتند فکرنان کن که خربزه آب است حالا که ناتو با همه بی فراستی دریافته که افغان جماعت بیگانه ناپذیرند و باید تاسال 2014 م از این خاک خارج شوند و این سوژه کار مضاعف بر عهده دولت و ملت می گذارد.

اصول که باید نصب العین دولت برای الباقی فرست باشد بدین ذیل است:

۱امنیت

۲توسعه اقتصادی

۳سوزاندن ریشه های فساد

۴ایجاد آموزش به صورت مطاع رایگان در سطح عموم

۵در مان قاعده گریزی و قانون ستیزی مردم

۶گسترش فرهنگ تعامل

۷نهادینه نمودن خوی عمل جمعی

۸زیبای شنا سی فرهنگ کربلا